Zaraz po narodzinach – ufanie innym

1 1 1 1 1 średnia ocena 4.87 (oddanych głosów 31)
Joomla Plugin

Według koncepcji Eriksona, podstawowa ufność kształtuje się zaraz wkrótce po urodzeniu się dziecka. Jest to szczególnie ważny, trwający bardzo krótko okres w którym nie tylko dziecko ale także jego matka muszą przystosować się do nowej sytuacji.

Jest to czas  wzajemnego poznania się dziecka i matki, uczenia się rozpoznawania swoich potrzeb i oczekiwań, a także opanowania różnych sposobów ich zaspokojenia. Dziecko przychodząc na świat zostaje pozbawione nagle symbiotycznego związku z organizmem matki. Jego kontakt ze światem, a przede wszystkim z matką jest ograniczony do kontaktu poprzez usta. Jego wrodzona umiejętność chwytania i ssania ustami umożliwia mu nie tylko zaspokojenie głodu ale przede wszystkim zaspakajać musi poznanie matki. Na tym etapie noworodek żyje poprzez usta i kocha ustami, natomiast matka karmiąc piersiom daje mu życie i swoją miłość. 

Po pierwsze niekorzystny wpływ na kształtowanie się w tym okresie u dziecka poczucia ufności może mieć sytuacja np. pozostawienia przez matkę dziecka w szpitalu, dziecko zostaje wtedy pozbawione możliwości poznania swojej matki, kontaktu z nią, kochania jej poprzez bliskość z jej piersią.

Po drugie, zachowanie matki, która nie chce, czy też nie może karmić piersią swojego dziecka. W tym przypadku, ważne jest aby dziecko nie zostało pozbawione matczynego ciepła, obcowania z jej ciałem i głosem.

Reasumując w tym okresie to matka tworzy u dziecka poczucie ufności a jego rozmiary zależą od jakości więzi macierzyńskiej na którą składa się to jak przeszła ona ciążę i poród, jakie jest nastawienie jej samej i otoczenia do pielęgnacji i opieki nad dzieckiem, jak ona sama jako matka zareagowała na dziecko i jakie jest jej nieświadome nastawienie do dziecka.